نامه ای را که بر روی گلبرگ هایی از دلتنگی نوشتم در سکوتی زیبا آب برد

من صداقت وصفارا نقاشی کردم مادر،همه ی صفای دنیا به شکل بوسه های تو بر

پیشانی من بودمادر، من از آن آخرین بدرقه ات تا پشت دیوار بیکسی نوشتم و بغض

کردم.مادر،در اینسوی بیخوابی،من هر شب پر نورترین ستاره را تو میبینم

شنیده ام کوله بار دوران کودکی مرا سنگ صبور خویش کرده ای مادر

من هم در آن آیینه که دادی یادگاری،در آن هر شب تصویری از تبسم تورا میبینممادر.

ای زیباترین احساس وای قشنگترین بنفشه،ستاره ام را چندیست گم کرده ام

در آسمان آبی دلم، جایی برای ابرها نیست.

مادرم! دعایم کن که با دعایت، دلم خانه دردها نیست .

مادرم هستی من ز هستی توست         تا هستم و جان  دارم دارمت دوست

هدیه به ارواح پاک ومطهر  همه ی مادرانی که این ایام جایشان خالیست وبا استشمام لاله های واژگون وگلهای نرگس خود را تسلی میدهیم صلوات

اللهم صل علی محمد وال محمد وعجل فرجهم